ขอบคุณฟ้าที่ทำให้ฉันได้มาเจอ
วันเสาร์ ที่ 21 เป็นอีกวันที่ต้องจำไปตลอด
คนกลุ่มหนึ่งทำให้หนึ่งรู้ว่า "ผู้ที่มีเกียรติที่สุด คือคนที่ให้เกียรติผู้อื่น"
กศน. ก็คือ การศึกษานอกโรงเรียน
จำมีใครซักกี่คนที่เข้าใจและได้เข้าไปสัมผัสกับคนกลุ่มนี้
จะมีใครซักกี่คนที่รู้ว่าพวกพวกเค้าน่ารักที่สุด...เท่าที่หนึ่งได้ไปจัดงานมา
....
"อาจารย์ อาจารย์
คำที่พี่ๆเรียกขาน คนอย่างฉัน
ไม่อยากบอกเลยว่ายังเรียนจบไม่ทัน
คงอีกนานกว่าจะได้เป็นอาจารย์ของใครๆ
หนูอายุ..ยี่สิบ..เองคะ
ไม่ต้องเรียกอาจารย์หรอกนะ..ไม่ต้องก็ได้
ไม่กลัวแก่..แต่ความสามารถยังไม่เทียบใคร
แค่อยากบอก..ยังเป็นอาจารย์ไม่ได้จริงๆ"
...
"ตอนเช้ามีบรรยายธรรมดา
ตกบ่ายลงมาเราแข่งกีฬากันพักใหญ่
รอยยิ้มเสียงหัวเราะ..แสนจริงใจ
สิ่งที่ฉันสัมผัสได้ว่าไม่ธรรมดา
ตกเย็นเราทานข้าวด้วยกัน
โรงอาหารโต๊ะสุดท้ายที่ฉันได้พักนั่งอย่างเมื่อยล้า
พี่สองคนเค้ายกน้ำมา...น้ำคะ...ดื่มให้เย็นใจ"
....
"ตอนกลางคืนมีงานบายสี
อาจารย์ตัวจริงทั้งหมดที่มีผูกข้อมือให้
พี่ กศน. ยิ้มอย่างอุ่นใจ
ฉันก็ยิ้มได้...ภูมิใจกับผลงาน
แต่ยังไม่จบที่ตรงนั้น
พี่คนหนึ่งลุกขึ้นมาหาฉัน...ผูกมือให้
ฉันยิ้มรับ..อย่างสุขใจ
แล้วพี่ๆอีกมากมาย...ก็ตามมา"
...
ไม่รู้เหมือนกันนะคะว่าจะสื่อความประทับใจทั้งหมดที่มีได้ยังไง
แต่พี่ๆทุกคนน่ารักที่สุด..เท่าที่หนึ่งเคยจัดงานมาคะ
แล้วจะเอารูปมาลงวันหลังนะคะ
จุ๊บๆ
Posted on Mon 23 Jul 2007 19:10 |
|
