...คำสอน...

มีแต่คนบอกว่าหนึ่งโชคดี....

มานั่งคิดๆดู...ก็คงจริงอยู่เหมือนกัน

โชคดีที่โตมาได้ถึงป่านนี้

โชคดีที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาได้เจอแต่คนดีๆ

โชคดีที่ผู้ใหญ่เอ็นดูและให้โอกาส

ซึ่งหักลบหมดทุกอย่าง...กับสิ่งที่ไม่พอใจในตัวเอง

ที่ผ่านมา...อาจหกล้ม...ตกหลุมไปบ้าง

แต่ก็ยืนได้อย่างมั่นคงทุกครั้ง...เพราะกำลังใจดีเหลือเกิน

ส่วนหนึ่งอาจมาจาก...ต้นแบบที่ดี...คำสอนที่ดี...ของผู้ใหญ่ใจดีคนนี้

คุณหมอ คงเปรียบเหมือนผู้สร้างศรัทธามากมายให้เกิดขึ้นในตัวหนึ่ง

เคยลองมานั่งคิดๆดู...ชิวิตนี้ก็ผ่านการเข้าอบรมมามากมาย

เคยเจอวิทยากรมาหลายสิบคน...แต่อะไรทำให้มาเจอวิทยากรคนนี้...

พันเอกแพทย์หญิงสุมล

คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ...เพราะธรรมชาติของการฟังการอบรมหรือบรรยาย

พอจบแล้วต่างคนก็จะต่างแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง

แต่คราวนี้แปลก...อะไรทำให้หนูได้มาใกล้ชิดกับคุณหมอ

แล้วอะไร...ทำให้คุณหมอเมตตาหนูขนาดนี้

แสดงว่าหนูคงทำบุญมาเยอะเหมือนกันนะเนี่ย ^^

ลูกพ่อค้า...กับพันเอกแพทย์หญิง

วงโคจรช่างแตกต่าง...และไม่น่ามาเจอกันได้เลย...คงหาคำตอบไม่ได้ถ้าไม่บอกว่า

"ฟ้าลิขิต...เอาไว้แล้ว"

ต่อไปนี้...หนูจะเดินตามทางที่ฟ้าลิขิตไว้นะคะ

ในเมื่อฟ้าลิขิตแล้วนี่นา...ให้เด็กกะโปโลมาพบผู้ใหญ่ใจดี

มันก็ต้องมีอะไรมากกว่าการที่ทำให้เราได้มาเจอกัน

ขอบคุณฟ้าที่ลิขิตนะคะ

ให้สัญญาไว้เลยว่า...หนูจะต้องเติบโตเพื่อแผ่นดินนี้ให้ได้...สัญญาคะ