"โทรศัพท์จากแม่"

เมื่อวานหนูออกไปประสานงานสถานที่ดูงานกับเพื่อนคะแม่
ระหว่างทาง..หนูหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหลายครั้ง
เพราะคิดตลอดว่าวันนี้แม่ต้องโทรมา
แต่แม่ก็ไม่โทรมา
พอตอนเย็นหนูกลับมาถึงหอ..ก็ยังนั่งมองโทรศัพท์
แล้วก็ทำการบ้านไปด้วย..แล้วสองทุ่มครึ่งแม่ก็โทรมาจริงๆ
ไชโย..หนูดีใจแทบกระโดด..แม่โทรมาแล้ว
38 นาที สำหรับการคุยครั้งนี้

มันทำให้หนูรู้เลยว่า..ไอ้ที่หนูบ่นนักบ่นหนาว่าเหนื่อยปางตาย
ไม่ได้เศษเสี้ยวที่แม่เหนื่อยเลย
แม่คงออกจากบ้านแต่เช้า..เหมือนกับที่หนูออกจากหอ
แต่แม่กว่าจะกลับมาถึงก็ 2ทุ่มครึ่งแล้ว
และแม่ก็ไปทำงาน..อย่างหนัก

คำนึงที่แม่พูดมันทำให้หนูน้ำตาไหล
"เหนื่อยเหลือเกิน"
นาทีนั้น..ทำไมหนูไม่อยู่ใกล้ๆแม่นะ
อย่างน้อยๆหนูจะได้เอาน้ำเย็นๆให้แม่ตอนที่แม่กลับมาบ้าน
บีบขาแข็งๆของแม่ให้นิ่มลงบ้าง
แล้วถ้าแม่อยากนั่งพัก..แต่อยากได้อะไรหนูจะได้หยิบให้
แม่จะได้ไม่ต้องลุกให้เหนื่อยอีก
แม่คะ..หนูอยากไปอยู่ใกล้ๆแม่..ถึงแม้แม่จะยืนยัน
ว่าอยู่คนเดียวสบายดีก็ตาม

เพราะทุกวันแม่ทำงานอย่างหนัก..ถึงแม้ใจแม่จะเกินร้อย
แต่หนูรู้บางทีร่างกายมันก็อ่อนล้าเกินไป
บางวันแม่ต้องขับรถเป็นร้อยๆกิโล..เพื่อไปสอน
แล้วยังต้องกลับมาห้องตรวจ..ผ่าตัด..ทำคลอดอีก
แม่คะ..หนูเป็นห่วงแม่นะคะ

แม่ต้องรักษาสุขภาพและดูแลตัวเองดีๆนะคะ
หนูเป็นห่วงแม่นะคะ..ห่วงมากจริงๆ
บางวันถ้าฝนตกหนัก..หนูก็คิดเสมอว่า
ตอนนี้แม่อยู่ที่ไหน..ขับรถหรือว่าอยู่ที่บ้าน
คิดถึงแม่คะ..แล้วก็เป็นห่วงแม่ด้วย
ตอนนี้ฟ้าที่นี่ทำท่าเหมือนฝนจะตกเลยคะ
เอาไว้แม่เข้าบ้านก่อนนะคะเทวดาฝนค่อยตก
เพราะฝนตก..ถนนมันลื่น..แม่จะขับรถลำบาก
แล้วถ้าแม่จอดรถแล้ว..วิ่งเข้าบ้าน..ละอองฝนจะทำให้แม่ไม่สบาย
หนูขอนะคะเทวดา..ให้แม่เข้าบ้านก่อนฝนค่อยตก..
ก่อนนอนคืนนี้แม่อย่าลืมห่มผ้านะคะ
ฝันดีคะแม่

"หนูรักแม่คะ"